بتفاحة تا اينكه مىفرمايد من استشمام بوى بهشت از فاطمه مىنمايم و نيز در علل الشرائع سند بابن عايشه همين اعتراض را كرد و همين جواب را شنيد چنانچه در انعقاد نطفه فاطمه از اين پيش ياد كرديم ) و هرگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاطمه را مىديد خوشحال مىشد و اظهار مسرت مىنمود و در تفسير على بن ابراهيم از امام صادق حديث كند كه فرمود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاطمه را فراوان مىبوسيد اين كردار بر عايشه ناگوار مىافتاد رسول خدا فرمودند اى عايشه در شب معراج داخل بهشت شدم جبرئيل مرا بنزد درخت طوبى برد و از ميوه آن به من داد من تناول كردم چون به زمين آمدم از آن نطفهء فاطمه منعقد گرديد و من هرگز فاطمه را نبوسيدم مگر آنكه بوى درخت طوبى از او استشمام مىنمايم و در بعض روايت است هرگاه مشتاق بهشت مىشوم فاطمه را مىبوسم ( ر ) از كتاب قاضي ابو محمد كرخى بسند خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند كه چون اين آيه شريفه نازل گرديد ( لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً ) فاطمهء زهراء فرمود من خوف كردم كه رسول خدا را بعد از اين يا ابا بخوانم چون معني آيه اين است مىفرمايد كه رسول خدا را همانند خود بشمار نگيريد و بنام ياد مكنيد يعنى مگوئيد يا محمد بلكه بگوئيد يا رسول اللّه فاطمه فرمود ازآن‌پس منهم مثل سائرين يا رسول اللّه مىگفتم جون دوسه مرتبه چنين كردم رسول خدا را كراهتى عارض گشت و فرمود فاطمه جان اين آيه براى تعليم مردم عرب است كه اهل جفا و غلظت مىباشند و از براى تو و نسل تو نازل نشده است تو از منى و من از تو هستم ( فانت قولى يا ابه فانها احى للقلب و ارضى للرب ) تو بگو يا ابه قلب من به آن زنده‌تر مىشود و خداى را خوشنودتر مىسازد ( نا ) نقلا از كتاب روضه و كتاب فضائل كه رسول خدا به خانه على آمد و نگريست كه آن حضرت باتفاق فاطمه بدست آس طحن جاورس مىنمايند فرمود كدام‌يك از زحمت طحن مانده شدايد على عليه السّلام عرض كرد كه فاطمه يا رسول اللّه فقال لها قومى يا يا بنيه پس فاطمه برخواست و رسول خدا بجاى او نشست و بطحن جاورس پرداخت